Zwê Kinnekskanner, de'trei sech le'f, ko'men ausenâner weit an de'f; Zwê Kinnekskanner, de'trei sech le'f, hunn och stëll gebiet datt Fridde ge'f: Haut weisen si der ganzer Welt en engem Feld d'Goldlilje mat dem ro'de Kro'nele'w; Haut dron s'a jongem Glëck Hand an Hand d'Hoffnonk vun dem Letzeburger Land.
D'Wilhelmusweis voll Mutt, Krâft a Schwonk fle'ßt durch d'Blutt ons we'e Feierdronk: d'Wilhelmusweis voll Mutt, Krâft a Schwonk mëcht âl Hierzer an âl Zeite jonk. An op de Fielzen un der Our de wei en Tur hieft himmelhe'ch eng sche'n Erënneronk. Haut dre't e stolzt Geschlecht Hand an Hand Nuem a Le'ft vum Letzeburger Land.
Mir hunn a schwe'rer Zeit Trei bekannt, t'gong fir d'Freihét an et gong fir d'Land; mir hunn a schwe'rer Zeit Trei bekannt, d'E'er agesat zum Ennerpand. A wann eng nei Gefôr en drêt, mir si berêt, mir halen nês mat Hierz a Wëlle stand; Da stêt rem fro'a stolz Hand an Hand Gro'ß a Kleng am Letzeburger Land.
So'werden s'ëmmerzo'êneg gôn, Fürst a Vollek Frêd we'Lêd mat drôn; So'werden s'ëmmerzo'êneg gôn, Ganz hir Pflicht ge'nt sech an d'Hémecht dôn; E starke Stâm an âler Erd, an duebel wert mat freier Kro'n voll Saft a Sonn ze stôn. O Herrgott, lêt du trei Hand an Hand d'Kanner vun dem Letzeburger Land!